| تبليغات | X |
|
خودم را ساختم در خودم و اطرافم نمایان شدم بیهودگی ها را کنار زدم و سخت خواستم بمانم که دریغ.. دریغ لقمه ی گور شدم روحم آشفت و من به سادگی معادل نابودی شدم و اکنون این روح متلاشی باز هم به گفته های حافظ می اندیشد آن زمان که در بی وقت ترین لحظه ی شب فرا می خواندش... شراب تلخ می خواهم که مرد افکن بود زورش که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر وشورش من خواستم ، سرنوشت نخواست که باشم.. اینک فقط می توانم ادای سخت بودن را در آورم + نوشته شده در 11 AM توسط ا بـــــلــــه |
اتفاقها يكي پس از ديگري بي تعارف مي آيند و بر سر من آوار مي شوند دنيا همين بوده و تا هميشه خواهد بود بايد دقيق شوم بر گذشته هاي عمرم...ترديد چون سايه اي جسور سرتاسر وجود اين ابله پيداست جز باطل شدن نمي خواهم زندگي با مزاج من سازگار نيست يا مزاج من با... هنوز مقيم نمي دانم كجايم ! وقفه اي كه بين گذشته و آينده ام افتاده ذهنم را مردد كرده است بين ادامه و بازگشت حافظه ام چيزي را به خاطر نمي آورد كه دليلي باشد براي اين ابله... + نوشته شده در 7 PM توسط ا بـــــلــــه |
من مانده ام و قرص هایم و یک مشت خستگی بزرگ
گاهی در میان تنهایی خودم را در آغوش می کشم سایه ی من تیره تر از هر چیز است تیره تر از بخت تمام انسانها... در باتلاق خفت مرگم را خواهم چشید چه باک ! ابله و غیر ابله ختم می شویم به خاک ! به طرز نفرت آوری تکراری شده ام.. در وجودم چیزهایی می بینم که مضحک است خودم را مثل چیزی احساس می کنم که مدتها پیش از بین رفت بی مقدار شده اید..شده ایم..شده ام... + نوشته شده در 10 AM توسط ا بـــــلــــه |
همیشه در ذهن این ابله صدایی زمزمه می کند که می گوید: از دیگران جدا باش ..به سوی خودت برو.. من یک ابله طاعون زده ام که حتی یک لحظه با خودش کنار نیامده کسی که حماقت بزرگ زندگی اش را دوباره تکرار خواهد کرد فکر من درد گرفته است می گفت: از بوی کثافت این دنیا لجن به خودش امیدوار می شه دچار خود باختگی مزمن شدم به مقدار زیادی با اطرافم درگیرم و البته با این جانب... + نوشته شده در 12 PM توسط ا بـــــلــــه |
|
| |||||
